定义
定义
1 dreif
f. scattering; á dreif, id.; á víð ok dreif, scattered abroad, Grönd. 166.
2 dreif
2. a chain; haukr bundinn í gull-dreifum, and haukrinn komst hvergi þvíat dreifarnar héldu honum, El. (Fr.)
符文铭文
符文铭文
dreif
上面的符文文本表示古诺尔斯语词汇"dreif"，如维京时代（约800-1100年）的符文铭文中可能出现的那样。