定义
定义
1 einka
að, to appoint for a peculiar use; hann einkaði til þess eitt hús, Sks. 622; hlutr einkaðr kirkjunni, H. E. i. 258; ok var þar til einkaðr Guðmundr prestr, Bs. i. 452: to dedicate, Karl. 301.
符文铭文
符文铭文
einka
上面的符文文本表示古诺尔斯语词汇"einka"，如维京时代（约800-1100年）的符文铭文中可能出现的那样。