定义
定义
1 fagnaðar-eyru
n. pl., heyra f., to hear with joyful ears, Hom. 143.
符文铭文
符文铭文
fagnaðar-eyru
上面的符文文本表示古诺尔斯语词汇"fagnaðar-eyru",如维京时代(约800-1100年)的符文铭文中可能出现的那样。