定义
定义
1 GLOTTA
tt, to grin: absol., g. at e-u, to grin at a thing, Fbr. 160, 162 (in a verse); hón (the witch) glotti við sólunni, Fas. ii. 127; so also, g. við, Nj. 27; g. við tönn, to smile scornfully, sarcastically, so as to shew the teeth, Edda 30, Nj. 182 (of Skarpheðinn), and passim; Erlingr sá til hans, ok glotti við tönn, ok mælti, Ó. H. 114.
符文铭文
符文铭文
GLOTTA
上面的符文文本表示古诺尔斯语词汇"GLOTTA"，如维京时代（约800-1100年）的符文铭文中可能出现的那样。