定义
定义
1 hræfa
ð, (hreifa, Fas. i. 220, Fms. xi. 90), to tolerate, bear with; in the phrase, h. um e-t, menn þóttusk trautt mega um h. hans skaplyndi ok ofsa, Fms. xi. 90; ok mátti um h. meðan Högni lifði, Fas. i. 220, Am. 67; ok má ekki um þat hræfa lengr, it is no longer tolerable, Fs. 31.
符文铭文
符文铭文
hræfa
上面的符文文本表示古诺尔斯语词汇"hræfa"，如维京时代（约800-1100年）的符文铭文中可能出现的那样。