定义
定义
1 hug-þokki
a, m. mind, disposition, judgment; eptir hugþokka sínum, Eg. 47, Sks. 197; hefir þetta farit eptir hugþokka mínum, Fms. xi. 288: = hugskot, rannsaka vandliga í hugþokka þínum, Sks. 444 B; Saul mælti í hugþokka sínum, 706; meðalorpning (interjectio) sýnir hugþokka manns, Skálda 180.
符文铭文
符文铭文
hug-þokki
上面的符文文本表示古诺尔斯语词汇"hug-þokki"，如维京时代（约800-1100年）的符文铭文中可能出现的那样。