定义
定义
1 jafningi
a, m. an equal, a match, Nj. 29, Fms. vi. 104, xi. 76: the saying, æ kemr maðr manns í stað, en ei jafningi jafnan, passim: in Þiðr. and Karl. the peers of Charlemagne are called jafningjar.
符文铭文
符文铭文
jafningi
上面的符文文本表示古诺尔斯语词汇"jafningi"，如维京时代（约800-1100年）的符文铭文中可能出现的那样。