定义
定义
1 kennandi
part. a teacher, Greg., Post., passim: as a law term, a witness for recovering and identifying a lost thing; sá maðr er kennendr vill færa til fjár síns, hann skal vinna eið at því at hann átti fé þat, Grág. i. 424; þá á sá, er fé átti, allt þat er hann kennir …, nema kennendr komi til, N. G. L. ii. 46.
符文铭文
符文铭文
kennandi
上面的符文文本表示古诺尔斯语词汇"kennandi"，如维京时代（约800-1100年）的符文铭文中可能出现的那样。