定义
定义
1 kyrð
or kyrrð, f. [Ulf. qairrei = πραότης], rest, quietness; í kyrðum, in rest, Fms. xi. 90, Korm. 140; með kyrð ok friði, Fms. x. 404.
符文铭文
符文铭文
kyrð
上面的符文文本表示古诺尔斯语词汇"kyrð"，如维京时代（约800-1100年）的符文铭文中可能出现的那样。