定义
定义
1 lausa-maðr
m. a law term, a ‘loose-man,’ able-bodied labourer who has no fixed home, Jb. 350, (thus opp. to griðmaðr or maðr í vist); hann var lausamaðr, ok var vistum (had his temporary abode) á Stokkahlöðum, Sturl. ii. 67; bændr ok lausir menn, Fs. 23: hence a tramp, vagabond, strákar ok lausa-menn, Bs. i. 807.
符文铭文
符文铭文
lausa-maðr
上面的符文文本表示古诺尔斯语词汇"lausa-maðr",如维京时代(约800-1100年)的符文铭文中可能出现的那样。