定义
定义
1 máligr
adj., in old writers contr. before a vowel, málgir, málgan, but mod. málugan, etc.:—talkative, communicative, ok sem hann var áðr m. varð hann þögull, Karl. 338; minnigr ok m., Hm. 102; hann (the boy) var brátt m. ok orðvíss, Eg. 147; verit eigi málgir í kirkju, be not talkative in church, Hom. (St.); en vér munum nú þess iðrask er vér várum of málgir, too rash in speaking, Hrafn. 9; þat er rétt at kennimenn görisk málgir (that they speak out) um þörf þeirra manna er þeir skulu varðveita, Hom. 35.
2 máligr
2. loquacious, chattering, in a bad sense, and so in mod. usage; konungr svarar heldr styggt, verþú svá m. sem þú vill en lát mik ná at þegja fyrir þér, Fms. vii. 119; þeir vóru málgir mjök því at þeir vóru úvitrir, Nj. 15; þeir görask dauða-druknir … málgir mjök ok kátir, Fms. xi. 109; druknir af miði, þeir vóru málgir, viii. 81:—as a nickname, Þórhalla in málga, Th. the chatterbox, Ld.
符文铭文
符文铭文
máligr
上面的符文文本表示古诺尔斯语词汇"máligr"，如维京时代（约800-1100年）的符文铭文中可能出现的那样。