Definiciones
Definiciones
1 máligr
adj., in old writers contr. before a vowel, málgir, málgan, but mod. málugan, etc.:—talkative, communicative, ok sem hann var áðr m. varð hann þögull, Karl. 338; minnigr ok m., Hm. 102; hann (the boy) var brátt m. ok orðvíss, Eg. 147; verit eigi málgir í kirkju, be not talkative in church, Hom. (St.); en vér munum nú þess iðrask er vér várum of málgir, too rash in speaking, Hrafn. 9; þat er rétt at kennimenn görisk málgir (that they speak out) um þörf þeirra manna er þeir skulu varðveita, Hom. 35.
2 máligr
2. loquacious, chattering, in a bad sense, and so in mod. usage; konungr svarar heldr styggt, verþú svá m. sem þú vill en lát mik ná at þegja fyrir þér, Fms. vii. 119; þeir vóru málgir mjök því at þeir vóru úvitrir, Nj. 15; þeir görask dauða-druknir … málgir mjök ok kátir, Fms. xi. 109; druknir af miði, þeir vóru málgir, viii. 81:—as a nickname, Þórhalla in málga, Th. the chatterbox, Ld.
Inscripción rúnica
Inscripción rúnica
máligr
El texto rúnico anterior representa la palabra nórdica antigua "máligr" como podría aparecer en inscripciones rúnicas de la Era Vikinga (c. 800-1100 d.C.).