定义
定义
1 nautn
f. [njóta], the use of a thing; ok á sá at sækja um nautnina er hross á, Grág. i. 432; nautn á skógi, ii. 293; ef maðr neytir hross enni meiri nautn, en þat er meiri nautn …, i. 441.
2 nautn
2. metaph. enjoyment; hafið ér jarðliga hluti í nautn, Greg. 32; andleg nautn, líkamleg nautn, and the like, passim in mod. usage.
符文铭文
符文铭文
nautn
上面的符文文本表示古诺尔斯语词汇"nautn"，如维京时代（约800-1100年）的符文铭文中可能出现的那样。