定义
定义
1 norðan
adv. from the north; á leið norðan, Eg. 51; koma, fara, ríða, sigla … norðan, Fms. iv. 233, passim; n. ór landi, n. ór Skörðum, Band.; n. af Hálogalandi, Fagrsk. 14; bónda-herinn norðan ór landi, Fms. vi. 258; kaupmenn þar um Víkina ok n. ór landi, i. 11:—of the wind or weather, var allhvasst á norðan, Fms. ix. 20, v. l.
2 norðan
2. of direction; Gunnarr stóð n. at Rangæinga-dómi, Nj. 110; Gizurr ok Njáll stóðu n. at dóminum, 87:—fyrir norðan, with acc. north of, fyrir n. Jökul, 192, 261; fyrir n. Vall-land, Grág. ii. 141; fyrir n. heiðina, Eg. 275; fyrir n. land (in the north of Icel.), Nj. 251.
3 norðan
COMPDS: norðanfjalls, norðanfjarðar, norðangola, norðanhret, norðanlands, norðanmaðr, norðansjór, norðanstormr, norðanstrykr, norðanveðr, norðanverðr, norðanvindr.
符文铭文
符文铭文
norðan
上面的符文文本表示古诺尔斯语词汇"norðan"，如维京时代（约800-1100年）的符文铭文中可能出现的那样。