定义
定义
1 píning
f. torture, Fms. i. 4, vii. 227, Mork. 220, Karl. 279: pain, Str. 25: gramm. passive, Skálda 180.
2 píning
2. eccl. Passion, Stj. 76, Rb. 82: pass., píningar-dagr, -tími, a day, time of passion, Stj. 117, 147, 195.
3 píning
COMPDS: PíningarSaga, píningarváttr, píningarvætti.
符文铭文
符文铭文
píning
上面的符文文本表示古诺尔斯语词汇"píning",如维京时代(约800-1100年)的符文铭文中可能出现的那样。