定义
定义
1 rymr
m. roaring, of a hoarse voice, Edda 110; rymr oneagri, 673. 54; með rymnum, 56: poét., rymr öxa, randa, ríta, the clatter of weapons: the sea is called rym-fjall, -leið, -völlr, = the roaring fell, way, field, Lex. Poët.
符文铭文
符文铭文
rymr
上面的符文文本表示古诺尔斯语词汇"rymr",如维京时代(约800-1100年)的符文铭文中可能出现的那样。