定义
定义
1 sak-leysi
n. the being not guilty; in old writers esp. used in phrases, um (fyrir) sakleysi, without due ground, without provocation, Nj. 270; faðir hans sótti Hjalta um saklöysi, Bs. i. 19; at eigi hafi um s. verit, þar sem Gunnarr rauf sætt við þá nafna, Nj. 106; ekki görði Kári þetta um s., hann er í öngum sættum við oss, 270; eigi er s. við þú, Fb. ii. 352; fyrir s., Fms. i. 302; Ólafr var eigi í s. við Sýja, O. H. L. 12; sumir kalla at eigi sé s. í, þótt …, Ld. 64.
2 sak-leysi
2. innocence, passim.
符文铭文
符文铭文
sak-leysi
上面的符文文本表示古诺尔斯语词汇"sak-leysi"，如维京时代（约800-1100年）的符文铭文中可能出现的那样。