定义
定义
1 set-stokkr
m. a partition-beam or post in a hall between the set (q. v.) and the centre of the skáli (the wainscotted space between the setstokkar or stafir was called brík, q. v.); ef hann brýtr setstokka ór húsi eða bríkr, N. G. L. i. 39 (Gþl. 345); s. mjök ramligr var fyrir framan setið, ok spyrndi hann þar í, Grett. 114 A; Gizurr lagðisk niðr í skálanum með setstokkunum öðrum megin, Sturl. iii. 189; þá tók Kári einn setstokk loganda í hönd sér, Nj. 202, Vápn. 28 (used instead of a club); Hallsteinn skaut setstokkum fyrir borð í hafi at fornum sið, Landn. 301; þá léði hann þergesti setstokka … þá heimti hann setstokkana … Eiríkr sótti setstokkana á Breiðabólstað, 104.
符文铭文
符文铭文
set-stokkr
上面的符文文本表示古诺尔斯语词汇"set-stokkr"，如维京时代（约800-1100年）的符文铭文中可能出现的那样。