定义
定义
1 sifjaðr
part. bound in affinity; Óðni sifjaðr, Hým. 21; sitjaðan sjötum görvöllum, Hdl. 42: in the allit. sifjaðr and sakaðr (q. v.), Gþl. 67, 547; eiga skylt eðr sifjað við e-n, D. N. v. 360.
符文铭文
符文铭文
sifjaðr
上面的符文文本表示古诺尔斯语词汇"sifjaðr",如维京时代(约800-1100年)的符文铭文中可能出现的那样。