定义
定义
1 sið-leysa
(sið-lausa), u, f. want of manners, immorality, lawlessness; úvenjur ok siðleysnr, Fms. xi. 296; þótti mönnum mikit um siðlausu þá er konungr görði, Ó. H. 85; siðleysur vándra manna, Bs. i. 105: ill-breeding, Sks. 280 B.
符文铭文
符文铭文
sið-leysa
上面的符文文本表示古诺尔斯语词汇"sið-leysa"，如维京时代（约800-1100年）的符文铭文中可能出现的那样。