定义
定义
1 sið-læti
n. good manners, morality, good behaviour, = siðferði, Mar.; þá lærða menn er miðr gættu siðlætis, Bs. i. 102, Greg. 41: with reference to religion, Kristiligt s., Fms. ii. 200, Bs. i. 42.
符文铭文
符文铭文
sið-læti
上面的符文文本表示古诺尔斯语词汇"sið-læti"，如维京时代（约800-1100年）的符文铭文中可能出现的那样。