定义
定义
1 sið-samr
adj. well-conducted; hann bað sína menn vera hljóðláta ok siðsama á kveldum, Fs. 143; kyrrlátr ok s., Magn. 438; s. ok friðsamr, Fms. viii. 253; vera hæveskir ok siðsamir innan-hirðar, N. G. L. ii. 419; s. ok léttlátr, Sks. 19.
符文铭文
符文铭文
sið-samr
上面的符文文本表示古诺尔斯语词汇"sið-samr"，如维京时代（约800-1100年）的符文铭文中可能出现的那样。