定义
定义
1 skilinn
adj. [skilja; Scot. skeely], distinct; skilin orð, clear, distinct words, Hm. 135; tala hátt ok snjallt ok skilit, Konr. 56; svá skýrt ok skilit, Bs. ii. 16; til þess at þá verði skilnari frásögnin, Róm. 108; snjallr ok skilinn í öllu framferði, Mar.
符文铭文
符文铭文
skilinn
上面的符文文本表示古诺尔斯语词汇"skilinn"，如维京时代（约800-1100年）的符文铭文中可能出现的那样。