定义
定义
1 skilningr
m. = skilning, sense, meaning, understanding; þann skilning, Stj. 2; skilningi, id.; andaligr s., 25, 50; var í bréfinu sá s., Bs. i. 803, 838; þessi o:ð bera þann skilning, ii. 42; þat er minn s. at sú skipan á at standa, i. 827; tvenna skilninga, Skálda 207, and so in mod. usage: skilnings-góðr, clever; skilnings-laus, -lítill, adj. senseless, of small understanding,
符文铭文
符文铭文
skilningr
上面的符文文本表示古诺尔斯语词汇"skilningr"，如维京时代（约800-1100年）的符文铭文中可能出现的那样。