定义
定义
1 slæfa
að, to slacken = sljófa, q. v.; slævuðu þær maegður mjök liðveizlu þeirra feðga, Sturl. ii. 61 C.
2 slæfa
2. reflex., slævaðisk skap jarlsins, his wrath abated, Sturl. ii. 55 C; slævast fyrir bæn e-s, Bs. i. 756; Þorleikr slævast nú (slæsk Ed.) nú í málinu, ok þóttu honum fögr hrossin, Ld. 144.
符文铭文
符文铭文
slæfa
上面的符文文本表示古诺尔斯语词汇"slæfa"，如维京时代（约800-1100年）的符文铭文中可能出现的那样。