定义
定义
1 snæfr
adj., the r is radical, [Norse snæv; Dan. snæver], tight, narrow; höfðu þeir kyrtla styttri ok snæfrari en hjörtu betri. Fms. viii. 336.
2 snæfr
II. metaph. tough, vigorous; snæfrir vinir, Fms. ix. 440 (in a verse); hér var snæfrt um siglu, a close, tough, tight tug, Fas. ii. 76 (in a verse); ok hafði hann eigi verit snærri (= snæfri), he had never been ‘tighter,’ more hale and hearty than then, Sturl. i. 150.
符文铭文
符文铭文
snæfr
上面的符文文本表示古诺尔斯语词汇"snæfr",如维京时代(约800-1100年)的符文铭文中可能出现的那样。