定义
定义
1 spá-maðr
m. a ‘spae-man,’ soothsayer, prophet, Fms. i. 145; Chalkas s., Al. 52; ek á uxa þann er ek kalla spámann. því at hann er spakari, en flest önnur naut, Fms. ii. 193; spámenn, galdramenn, H. E. i. 522; seiðmaðr, þat er s., Fms. x. 378.
2 spá-maðr
2. esp. in a Biblical sense; Guðs spámaðr, Sks. 690, Stj. 6; fyrir munn Davíðs spámanns, Bs. i. 265; Lög ok Spámanns, the Law and the Prophets, Niðrst. 8: passim in the Icel. Bible, spámanns orð, the words of the prophet, Bs. i. 728, Hom. 105, N. T., Pass., Vídal., passim.
符文铭文
符文铭文
spá-maðr
上面的符文文本表示古诺尔斯语词汇"spá-maðr",如维京时代(约800-1100年)的符文铭文中可能出现的那样。