定义
定义
1 spýta
1. t, [spjót], to spit, pin with sticks; s. at sér vaðmál, Fas. iii. 10; hann spýtti aptr tjaldinu, ii. 285; s. skinn, to spit a skin, for drying it.
2 spýta
2. t, [spýja], to spit, Bs. ii. 45, Edda 47; s. út bita, N. G. L. i. 343; spýtir hann honum út, Greg. 49; s. í andlit e-m, Pr. 445: to sputter, þat vatn er keldan hefir spýtt, Sks. 147;
3 spýta
3. u, f. [spjót], a spit, stick, wooden pin, Fas. ii. 285, iii. 10; s. er fyrir er stungit, Edda ii. 431, freq. in mod. usage.
4 spýta
2. a candlestick; kerta-klofi ok s. með, Ám, 6.
5 spýta
4. u, f. [spýja], medic. a running sore; fótar-mein þat er menn kalla spýtu, Bs. i. 457. spýtu-leggr, m. a nickname, Orkn.
符文铭文
符文铭文
spýta
上面的符文文本表示古诺尔斯语词汇"spýta"，如维京时代（约800-1100年）的符文铭文中可能出现的那样。