定义
定义
1 sáðir
f. pl. bran; hleifr þrunginn sáðum, a bran-loaf, the diet of bondmen, Rm. 4; blanda sáðum við brauð, Stj. 263; verða mönnum jamndýrar sáðar eða ok dýrri en hreint korn, Sks. 323 B; hey ok sáðir, Stj. 136; hann gaf þeim (the camels) hey ok sáðir, id.; sundrlyndis sáðir, 192: the old writers distinguish between the neut. sáð and the fem. sáðir; the neut. sing. sáðin (bran), Fél. ii. 145, l. 23 sqq., is therefore wrongly used for sáðir.
2 sáðir
COMPDS: sáðahleifr.
符文铭文
符文铭文
sáðir
上面的符文文本表示古诺尔斯语词汇"sáðir",如维京时代(约800-1100年)的符文铭文中可能出现的那样。