定义
定义
1 sýpinn
adj. a corrupt vulgar pronunciation for sýtinn (q. v.), used esp. of a niggardly person; hann er sýpinn: as also sýpa, t; sýpa í e-ð (qs. sýta), to grudge an outlay, of a miser, cp. Hm. 47.
符文铭文
符文铭文
sýpinn
上面的符文文本表示古诺尔斯语词汇"sýpinn"，如维京时代（约800-1100年）的符文铭文中可能出现的那样。