定义
定义
1 tengsl
n. pl. the ropes or fastenings by which ships were bound together during battle, Fms. vii. 259; þeir lögðu hvern aptan skipin í tengsl, Orkn. 418; höggva tengslin á skipum sínum, Fms. i. 174; mátti; þar eigi fram komask fyrir skipum þeim er lágu í tengslum, vi. 320; þeir hjuggu tengslin frá stikunum, vii. 259.
符文铭文
符文铭文
tengsl
上面的符文文本表示古诺尔斯语词汇"tengsl"，如维京时代（约800-1100年）的符文铭文中可能出现的那样。