定义
定义
1 trauða
að, to impede; in the phrase, þat trauðar eigi, that does not hinder, Fb. i. 260, Fas. i. 564, ii. 201.
符文铭文
符文铭文
trauða
上面的符文文本表示古诺尔斯语词汇"trauða"，如维京时代（约800-1100年）的符文铭文中可能出现的那样。