定义
定义
1 trúnaðr
m. [trúa], trust, good faith; halda mun ek við þik mínum trúnaði til dauða-dags, Nj. 109; halda trúnað við e-n, Fms. vi. 53; var þetta sáttmál bundit með fullum trúnaði, i. 57, vii. 280; veita e-m traust ok trúnað, vi. 19; skipta trúnaði sínum, Al. 46; draga hann frá konungs trúnaði, allegiance, Sturl. iii. 142: selja e-m sinn trúnað, Fb. ii. 285; ganga í trúnað fyrir e-n, to become bound for another, Fms. xi. 356; eiga trúnað undir e-m, x. 103; eigi þótti mér goðin göra af trúnaði brúna, i. e. they built it not sufficiently strong, Edda 8.
2 trúnaðr
2. trust, confidence, belief; festa, leggja trúnað á e-t, to give credence to, believe, Eg. 51, Ld. 204; til hvers reitt þú til þings ef þú vill eigi segja mér trúnað þinn, if thou wilt not open thy heart to me, Nj. 11; þeir einir menn eru hér at hverr veit annars trúnað, 226; trúnað ok leyndar-mál, Fb. i. 64; þeir menn er vestan komu ok helzt mæltu trúnað fyrir honum, spoke in confidence to him, Orkn.; þér mun ek segja trúnað minn, I will open my heart to thee, Fær. 248; hann átti trúnað (secret information) í hvers þeirra herbergi, Ld. 176: af trúnaði, in confidence, secretly; ef maðr selr manni fé af trúnaði, Grág. i. 400; segja e-m e-t af trúnaði, Fas. i. 187, Ó. H. 56.
3 trúnaðr
II. a creed, belief, Sks. 647.
4 trúnaðr
COMPDS: trúnaðareiðr, trúnaðarhylli, trúnaðarkona, trúnaðarmaðr, trúnaðartómr, trúnaðartraust, trúnaðarváttr, trúnaðarvinr.
符文铭文
符文铭文
trúnaðr
上面的符文文本表示古诺尔斯语词汇"trúnaðr"，如维京时代（约800-1100年）的符文铭文中可能出现的那样。