定义
定义
1 út-ganga
u, f. a going out (from a house), Lat. exitus, Sks. 49, Eg. 89, Nj. 200, Fms. ii. 2, ix. 55, Stj. 60: a passage, Fas. i. 14, Eg. 91.
2 út-ganga
II. a quittance, clearing, payment, discharge; stefna til gjalda ok útgöngu, Grág. i. 184; stefna til útgöngu um féit, 183. útgöngu-sálmr, m., -vers, n. the dismissal hymn or verse.
符文铭文
符文铭文
út-ganga
上面的符文文本表示古诺尔斯语词汇"út-ganga"，如维京时代（约800-1100年）的符文铭文中可能出现的那样。