定义
定义
1 vagga
u, f. [Dan. vugge], a cradle; fellr vaggan undir sveininum, Ld. 108; Guðríðr sat í dyrum inni með vöggu Snorra sonar síns, Fb. i. 545; börn í vöggu, Rb. 344; börn er þá lágu í vöggu, Fms. xi. 381, Am. 17, Str. 18.
2 vagga
COMPDS: vöggubarn, vöggubragr, vöggumein.
符文铭文
符文铭文
vagga
上面的符文文本表示古诺尔斯语词汇"vagga"，如维京时代（约800-1100年）的符文铭文中可能出现的那样。