定义
定义
1 viljugr
adj. willing, ready, Sks. 348; v. til e-s, Fms. v. 144: to one’s liking, honum var viljaðra en nokkurum öðrum gott at göra, Karl. 543; var mér ok viljugt at heyra ekki bréfit, Bs. i. 861; hvárt sem henni væri þat viljugt eða miðr, Fas. i. 17; þann veg sem honum væri viljugastr, Bs. i. 910.
符文铭文
符文铭文
viljugr
上面的符文文本表示古诺尔斯语词汇"viljugr"，如维京时代（约800-1100年）的符文铭文中可能出现的那样。