定义
定义
1 vin-góðr
adj. = vingaðr; lét Hánef vera vingóðan mann (a popular man), Rd. 239.
2 vin-góðr
2. neut. vingott in phrases as, með þeim var vingott, they were good friends, Eg. 514, Rd. 289, Nj. 135; eiga vingott við e-n, to be good friends with a person, Fms. ix. 219.
符文铭文
符文铭文
vin-góðr
上面的符文文本表示古诺尔斯语词汇"vin-góðr",如维京时代(约800-1100年)的符文铭文中可能出现的那样。