定义
定义
1 vin-hallr
adj. biassed, partial in one’s friendship; eigi var hann v. í dómum, be was no respecter of persons in his judgment, Orkn. 160; vinhallr undir höfðingja, Bs. i. 142; at erki-biskup hafi nökkut v. verit í málinu, Fms. viii. 100, ix. 331, v. l.
2 vin-hallr
2. = vinhollr, an affectionate friend, Þorst. Síðu H. 171: prob. only an error (hallr for hollr).
符文铭文
符文铭文
vin-hallr
上面的符文文本表示古诺尔斯语词汇"vin-hallr",如维京时代(约800-1100年)的符文铭文中可能出现的那样。