定义
定义
1 vitneskja
u, f. a sign, signal; reisa upp háfa stöng til vitneskju, Al. 88; kvað þat vera myndu góða vitneskju (a good sign) er svá hafði at borizk, Ó. H. 26.
2 vitneskja
2. intelligence, information; hafa vitneskju af e-u, to be aware of a fact.
符文铭文
符文铭文
vitneskja
上面的符文文本表示古诺尔斯语词汇"vitneskja"，如维京时代（约800-1100年）的符文铭文中可能出现的那样。