定义
定义
1 vitnis-bærr
adj. able to bear witness; vera v. um mál, Gþl. 400; skal hann með engu móti v., H. E. ii. 67.
符文铭文
符文铭文
vitnis-bærr
上面的符文文本表示古诺尔斯语词汇"vitnis-bærr",如维京时代(约800-1100年)的符文铭文中可能出现的那样。