定义
定义
1 við-sjá
f. a shunning, being ware of; vóru viðsjár miklar ok varðhöld með flokkum, Sturl. i. 104; vóru þá dylgjur ok viðsjár með þeim, Eb. 214; gjalda viðsjá, to beware, be on one’s guard, Fms. vii. 263; at hann styrki til viðsjó synda, Hom. 130; veita viðsjá við e-u. Fms. viii. 18, Stj. 410; var Lambkárr at viðsjá görr (shunned) um bréfa-görðir allar, Bs. i. 475; hann görði at viðsjám at finna hann, shunned him deliberately, 143.
2 við-sjá
COMPDS: viðsjármaðr, viðsjárverðr.
符文铭文
符文铭文
við-sjá
上面的符文文本表示古诺尔斯语词汇"við-sjá"，如维京时代（约800-1100年）的符文铭文中可能出现的那样。