定义
定义
1 við-staða
or viðr-staða, u, f. a withstanding, resistance; fékk hann enga viðstöðu, Eg. 34, 270, Fms. i. 28; þeir höfðu eigi viðstöðu ok flýðu, viii. 401; varð engi viðrstaða, Hkr. i. 67. viðstöðu-laust, n. adj. without a stop, instantly.
符文铭文
符文铭文
við-staða
上面的符文文本表示古诺尔斯语词汇"við-staða"，如维京时代（约800-1100年）的符文铭文中可能出现的那样。