定义
定义
1 váveifligr
adj. sudden; at sízt brygði við váfeifliga hluti, Fms. vi. 250; v. vatna-vöxtr, Stj. 87; v. sótt, sudden illness, Hom. (St.); verðr það opt þá varir minnst, | voveiflig hætta búin finnst, Pass. 5. 2.
符文铭文
符文铭文
váveifligr
上面的符文文本表示古诺尔斯语词汇"váveifligr"，如维京时代（约800-1100年）的符文铭文中可能出现的那样。