定义
定义
1 væri
n. abode, shelter; þeir áttu hvárki vist né væri í Víkinni, Fb. iii. 52; hvergi fékk hann vist né væri, Grett. 137 A; þeir skulu hér ekki eiga vist né væri, Fb. iii. 453; ú-væri, unrest, from itch.
符文铭文
符文铭文
væri
上面的符文文本表示古诺尔斯语词汇"væri"，如维京时代（约800-1100年）的符文铭文中可能出现的那样。