定义
定义
1 væsoðr
part. = væstr; sloðruðu þeir af heiðinni, ok urðu sem væsoðstir, Sturl. iii. 158; cp. eigi göra Húnar okkr vésaða, Fas. i. 502, but see vesask, p. 699, col. 2.
符文铭文
符文铭文
væsoðr
上面的符文文本表示古诺尔斯语词汇"væsoðr"，如维京时代（约800-1100年）的符文铭文中可能出现的那样。