定义
定义
1 væta
t, [vátr], to wet, make wet; ef maðr fellir lík í vatn svá djúpt at væta verðr höfuð sitt, N. G. L. i. 80; hann hefir vætt klæði mín, Fms. i. 264; at væta allan senn dúkinn, vi. 322; þeir vættu eitt tjald ok ætluðu at slökva eldinn, x. 53; hvárt vættisk dyrðillinn? 315.
符文铭文
符文铭文
væta
上面的符文文本表示古诺尔斯语词汇"væta",如维京时代(约800-1100年)的符文铭文中可能出现的那样。