定义
定义
1 æfin-týr
n., mod. form æfin-týri; in old writers it is also used masc., þann æfintýr, Fb. i. 207; einn æfintýr, ii. 136; þessi æ. sem nú var lesinn, Karl. 551: [a for. word, appearing about the end of the 13th century; from late Lat. adventura; Germ. abenteuer; Dan. eventyr; see Dietz]:—an adventure; vita sitt eptir komanda æ., their future life, Stj. 7; þau tíðendi ok æ., 64; auðna ok æ., 202; sumir flýðu fyrir ljóðæsku eða nokkar æfintýr, adventurous exploits, Fas. iii. 3, Pr. 381, Fb. ii. 136.
2 æfin-týr
II. a tale; diktandi sér eitt ævintýr, Stj. 135; segja mín æfintýri, to tell my tales, Fas. iii. 389.
3 æfin-týr
2. a romantic tale = Germ. mährchen; látum heldr leika tenn á litlum æfintýrum, Skiða R., cp. Fb. i. 207, and so in mod. usage; opp. to a historical story, e. g. the title of Ízlenzkar Þjóðsögur og Æfintýri, by Mr. JÓn Árnason.
符文铭文
符文铭文
æfin-týr
上面的符文文本表示古诺尔斯语词汇"æfin-týr"，如维京时代（约800-1100年）的符文铭文中可能出现的那样。