定义
定义
1 ísa
að, to ‘ice,’ freeze; þá ísaði þegar sem áðr, Fms. ix. 400; ísaðr, iced, frozen, 386, Rd. 277.
符文铭文
符文铭文
ísa
上面的符文文本表示古诺尔斯语词汇"ísa"，如维京时代（约800-1100年）的符文铭文中可能出现的那样。