定义
定义
1 þang-skurðr
m. a cutting of tang or sea-weed, for feeding cattle; sölva-nám eiga Gaulverjar ok þangskurð, Vm. 18.
符文铭文
符文铭文
þang-skurðr
上面的符文文本表示古诺尔斯语词汇"þang-skurðr",如维京时代(约800-1100年)的符文铭文中可能出现的那样。