定义
定义
1 þján
f. [þjá], bondage, servitude, Hkr. iii. 315; þján útlendra höfðingja, Ó. H. 189; selja í þján ok þrældóm, Stj. 639; þján ek þrælkan, Fms. xi. 253.
2 þján
2. affliction = þjáning, Bb. 1. 23; á-þján, q. v.
符文铭文
符文铭文
þján
上面的符文文本表示古诺尔斯语词汇"þján"，如维京时代（约800-1100年）的符文铭文中可能出现的那样。